Verse 1.1
மொழிபெயர்ப்பு
முயலுருவத்தைக் கொண்டவனாகவும், பிறவிகளுக்குப் பாதையாகவும், ஆன்ம ஞானிகளின் ஆத்மாவாகவும், யாகம் செய்வோரின் வேள்வியாகவும், தேவர்களின் ஒளியின் தலைவனாகவும், உலகங்களுக்கு அழிவு, தோற்றம், நிலை ஆகியவற்றை அளிப்பவனாகவும், வேதத்தில் பல வடிவங்களில் கூறப்படுபவனாகவும், முக்கணங்களுக்கும் விளக்காகவும் உள்ள பல கதிர்களை வீசும் சூரியன், நமக்கு எப்போதும் நல்ல சொற்களை அருள்வானாக.
பொருள்
பரம்பொருள் ஒன்றேயாக இருந்தாலும், அது உலக இயக்கத்திற்கு ஏற்ப பல்வேறு வடிவங்களில் வெளிப்படுகிறது என்று இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது. சந்திரனிடம் முயல் உருவமாகவும், பிறவிகளுக்குக் காரணமாகவும் விளங்கும் அந்தப் பொருள், ஆன்ம ஞானிகளுக்கு ஆத்மாவாகவும், யாகம் செய்வோரின் வேள்விப் பலனாகவும், தேவர்களின் ஒளிர்வாகவும் திகழ்கிறது. இவ்வாறு ஒரே தத்துவம் வெவ்வேறு சூழல்களில் வெவ்வேறு பெயர்களையும் செயல்பாடுகளையும் பெறுகிறது என்பதை வியாசர் இங்கே சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
உலகங்களின் தோற்றம், நிலை, அழிவு ஆகிய மூன்று நிலைகளுக்கும் காரணமான அந்த இறைவன், வேதங்களில் பலவாறு போற்றப்படுகிறான். அத்தகைய பரம்பொருளின் பிரகாசமான வடிவமே சூரியன். முக்கணங்களுக்கும் (பூலோகம், புவர்லோகம், சுவர்லோகம்) விளக்காக இருக்கும் சூரியனை வணங்கி, அவனிடமிருந்து எப்போதும் நல்ல சொற்களையும், ஞான ஒளியையும் பெற வேண்டும் என்பதே இந்த முதல் பாடலின் ஆழமான வேண்டுகோளாகும். இது ஜோதிட சாஸ்திரம் வெறும் கணிதம் அல்ல, அது பரம்பொருளின் ஒளியைப் புரிந்து கொள்ளும் ஒரு ஆன்மிக வழிமுறை என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
சிந்தனை
இன்று காலை அல்லது பகல் பொழுதில், சூரியனை ஒரு கணம் நோக்கி அல்லது அவனது ஒளியை உணர்ந்து, "என் உள்ளத்தில் இருக்கும் அறியாமையைப் போக்கி, உண்மையான ஞான ஒளியைத் தருக" என்று மனதார வேண்டுகோள் விடுங்கள். வெளியே தெரியும் சூரிய ஒளி, நமக்குள் இருக்கும் ஆன்ம ஒளியின் பிரதிபலிப்பு என்பதை நினைவுகூர்ந்து, அந்த ஒளியில் உங்கள் எண்ணங்கள் தெளிவடையட்டும் என்று சிந்தியுங்கள்.
A contemplative reading in the spirit of the Jyotish — classical Vedic astrology tradition — an aid to reflection, not a substitute for a living teacher or the classical commentaries.