Verse 1.1
மொழிபெயர்ப்பு
மகேசுவரரை வணங்கி, பார்வதி தேவியின் புதல்வரும் கணங்களுக்குத் தலைவருமான விநாயகரையும், சம்சாரக் கடலைக் கடக்க வல்லவரும் குருவும் பரமாத்மாவுமான அவரைப் போற்றுகிறேன்.
பொருள்
இந்த முதல் பாடல் சிவ சுவரோதய நூலின் அடித்தளத்தை அமைக்கிறது. இது வெறும் வணக்கம் மட்டுமல்ல; பிரபஞ்ச ஆற்றல்களுடன் இணைவதற்கான ஒரு ஆன்மிகத் தயாரிப்பு. மகேசுவரர் (சிவன்) என்பவர் மாற்றமற்ற விழிப்புணர்வு; பார்வதியின் மகனான கணநாயகர் (விநாயகர்) என்பவர் செயல்பாடுகளில் உள்ள தடைகளை நீக்குபவர். சுவாச யோகப் பயணம் தொடங்குவதற்கு முன், மனதில் உள்ள அகந்தையைக் கரைத்து, உள் ஆற்றல்கள் தடைபடாமல் ஓட வழிவகை செய்ய வேண்டும் என்பதே இதன் ஆழமான குறிப்பு.
இங்கு 'குரு' மற்றும் 'பரமாத்மா' என்று குறிப்பிடப்படுவது வெளியே உள்ள ஒருவரை மட்டும் குறிக்கவில்லை; நம்முள் உறையும் உயர்ந்த சுயத்தையே குறிக்கிறது. 'சம்சார தாரகம்' என்ற சொல், பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடக்க உதவும் கப்பலைப் போன்றது. சுவாசத்தை உணர்வதன் மூலமே இந்தக் கடலைக் கடக்க முடியும் என்பதை இந்நூல் வலியுறுத்துகிறது. எனவே, ஒவ்வொரு மூச்சும் தெய்வீகத்தின் வெளிப்பாடு என்ற உணர்வுடன், பயணத்தைத் தொடங்குவதே இவ்வரியின் தத்துவார்த்த சாரம்.
தியானம்
இன்று முழுவதும், நீங்கள் சுவாசிக்கத் தொடங்கும் ஒவ்வொரு முறையும், உள்ளே செல்லும் காற்று உங்களுக்குள் உள்ள 'குருவின்' அருளைக் கொண்டுவருகிறது என்றும், வெளியே வரும் காற்று உங்கள் மனச்சுமைகளைக் கரைத்து 'சம்சாரக் கடலை'க் கடக்க உதவுகிறது என்றும் உணர்ந்து கொள்ளுங்கள். மூச்சுக்காற்றை ஒரு வழிபாடாக மாற்றி, ஒவ்வொரு மூச்சிலும் "நான் கடக்கப்படுகிறேன்" என்ற உறுதியை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
A contemplative reading in the spirit of the Swarodaya — the yoga of the breath tradition — an aid to reflection, not a substitute for a living teacher or the classical commentaries.