Verse 1.2
மூலம்
अथ ब्रह्माण्डनिर्णयः । देव्युवाच । देवदेव महादेव कृपां कृत्वा ममोपरि । सर्वसिद्धிகरं ज्ञानं वदयस्व मम प्रचோ
மொழிபெயர்ப்பு
பின்னர் பிரம்மாண்ண்ட நிர்ணயம். தேவி சொன்னாள்: தேவதேவா மகாதேவா, என்மீது கிரைபை வைத்து, அைச்சியங்கள் அனைத்தையும் உண்டாக்கும் ஞானத்தை எனக்கு உபதேசிப்பாயாக, என் பிரபோ.
பொருள்
இந்த பகுதியில் சிவசுவரோதயத்தின் பிரம்மாண்ட நிர்ணயம் என்ற பிரிவு தொடங்குகிறது. இங்கே தேவி பார்வதி சிவனிடம் வேண்டுகோள் விடுக்கிறாள். அவள் அவரை "தேவதேவன்" மற்றும் "மகாதேவன்" என்று அழைக்கிறாள் — இது அவர் அனைத்து தேவர்களுக்கும் தலைவர் மற்றும் மிகப் பெரிய இறைவன் என்பதைக் குறிக்கிறது.
இந்த வேண்டுகோளின் மையம் "ஸர்வஸித்திகரம் ஜ்ஞானம்" என்பதாகும் — அது அனைத்து ஆன்மீக சித்திகளையும் (நுண்ணிய ஞானம், அருள், வெளிப்படையான சக்தி) வழங்கும் அடிப்படை அறிவு. தேவி இதை உடனடியாக பெற வேண்டும் என்று அல்ல, மாறாக சிவனின் கிரைபையை நம்பி, அவர் தன் மீது இரக்கம் கொண்டால் மட்டுமே இந்த ஞானம் கிடைக்கும் என்று வேண்டுகிறாள். இது பழைய பாரம்பரியத்தின் முக்கிய கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது: உண்மையான ஞானம் ஒரு பொருளைப் போல சமாதானமாக வாங்க முடியாது; அது ஒரு பரிசாக, ஆன்மீக குருவின் இரக்கத்தால் கிடைக்கிறது.
சிந்தனை
இன்று உங்கள் மனதில் ஒரு முக்கியமான வேண்டுகோளை வைத்திருங்கள். அதை நீங்கள் நேரடியாக செய்ய முடியாது என்பதை உணருங்கள். இப்போது உங்கள் மூச்சைக் கவனியுங்கள்: ஒவ்வொரு உச்சிப்பிலும் ஒரு நம்பிக்கையையும், ஒவ்வொரு வெளியேற்றத்திலும் ஒரு விட்டுக்கொடுப்பையும் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். மூச்சு எப்படி தன்னளவில் வருகிறதோ, அதேபோது நீங்களும் வேண்டுகோளை தன்னளவில் விட்டுவிட முயற்சியுங்கள். இந்த நடைமுறை உங்களை பெரிய ஆன்மீக பயணத்திற்கு தயாராக்கும்.
A contemplative reading in the spirit of the Swarodaya — the yoga of the breath tradition — an aid to reflection, not a substitute for a living teacher or the classical commentaries.