Karika 4
Translation
म सुखी छु, दुःखी छु र म आसक्त (रक्त) छु भन्ने जस्ता अनुभवहरू सुख आदिको अवस्थामा व्याप्त भएर रहन्छन्, तर यी अनुभवहरू ती अवस्थाहरू भन्दा भिन्न (अन्यत्र) स्पष्ट रूपमा विद्यमान हुन्छन्।
Meaning
यस कारिकाले चेतनाको स्वभाव र अनुभवको बीचको सम्बन्धलाई स्पष्ट पार्छ। हामी भन्छौँ, "म सुखी छु" वा "म दुःखी छु"। यहाँ सुख वा दुःख भनेका मनका अस्थायी अवस्थाहरू हुन्, तर "म" भन्ने बोध ती अवस्थाहरूको आधार हो। सुख वा दुःख आउँछन् र जान्छन्, तर तिनीहरूलाई थाहा पाउने "म" (संविद) ती अवस्थाहरूको आर-पार (अनुस्यूत) भएर रहन्छ।
यो श्लोकले के बुझाउँछ भने, सुख वा दुःखको अनुभव हुनु भनेको चेतनाको एक प्रकारको संकुचन मात्र हो। वास्तवमा, चेतना ती अवस्थाहरू भन्दा पृथक र स्वतन्त्र छ। जब हामी ती अवस्थाहरूमा पूर्ण रूपमा हराउँछौँ, तब हामी आफ्नो वास्तविक स्वरूप (स्पन्द) बाट टाढा हुन्छौँ। तर, ती अवस्थाहरूको पछाडि एउटा स्थिर साक्षी छ, जो सुख वा दुःखको परिवर्तनबाट प्रभावित हुँदैन।
Contemplation
आज दिनभरि, जब तपाईंलाई कुनै भावना (जस्तै रिस, खुसी वा चिन्ता) ले छोप्छ, तब केही क्षणका लागि रोकिनुहोस्। आफैँलाई सोध्नुहोस्: "यो भावना त यहाँ छ, तर यो भावनालाई अनुभव गर्ने 'म' कहाँ छ?" यो भावना भन्दा भिन्न, शान्त र स्थिर साक्षी भावमा केही क्षण रहन प्रयास गर्नुहोस्। त्यो साक्षी नै तपाईंको वास्तविक स्पन्द हो, जसलाई सुख वा दुःखले छुँदैन।
A contemplative reading in the spirit of the Kashmir Shaivism (Spanda — the doctrine of vibration) tradition — an aid to reflection, not a substitute for a living teacher or the classical commentaries.