← Shiva Svarodaya
Shiva Svarodaya

1.242–1.281

40 verses · Traditional

1.242यत्र नाड्यां वहेद्वायुस्तदङ्गे प्राणमेव च । आकृष्य गच्छेत्कर्णान्तं जयत्येव पुरन 1.243प्रतिपक्षप्रहारेभ्यः पूर्णाङ्गे योऽभिरक्षति । न तस्य रिपुभिः शक्तिर्बलिष्ठैरपि ह 1.244अङ्गुष्ठतर्जनीवंशे पादाङ्गुष्ठे तथा ध्वनिः । युद्धकाले च कर्त्तव्यो लक्षयोद्धृजय 1.245निशाकरे रवौ वारे मध्ये यस्य समीरणः । स्थितो रक्षेद्दिगन्तानि जयकाङ्क्षी गतः सदा 1.246श्वासप्रवेशकाले तु दूतो जल्पति वाञ्छितम्। तस्यार्थः सिद्धिमायाति निर्गमे नैव सुन 1.247लाभादीन्यपि कार्याणि पृष्टानि कीर्त्तितानि च । जीवे विशति सिद्ध्यन्ति हानिर्निःस 1.248नरे दक्ष स्वकीया च स्त्रियां वामा प्रशस्यते । कुम्भको युद्धकाले च तिस्रो नाड्यस् 1.249हकारस्य सकारस्य विना भेदं स्वरः कथम्। सोऽहं हंसपदेनैव जीवो जपति सर्वदा 1.250शून्याङ्गं पूरितं कृत्वा जीवाङ्गे गोपयेज्जयम्। जीवाङ्गे घातमाप्नोति शून्याङ्गे र 1.251वामे वा यदि वा दक्षे यदि पृच्छति पृच्छकः । पूर्णे घातो न जायेत शून्ये घातं विनिर 1.25220 शिवस्वरोदयः भूतत्त्वेनोदरे घातः पदस्थानेऽम्बुना भवेत्। उरुस्थानेऽग्नितत्त्वे 1.253शिरसि व्योमतत्त्वे च ज्ञातव्यो घातनिर्णयः । एवं पञ्चविधो घातः स्वरशास्त्रे प्रका 1.254युद्धकाले यदा चन्द्रः स्थायी जयति निश्चितम्। यदा सूर्यप्रवाहस्तु यायी विजयते सदा 1.255जयमध्ये तु सन्देहो नाडीमध्यं तु लक्षयेत्। सुषुम्नायां गते प्राणे समरे शत्रुसङ्कट 1.256यस्यां नाड्या भवेच्चारस्तां दिशं युधि संश्रयेत्। तदाऽसौ जयमाप्नोति नात्रकार्या व 1.257यदि सङ्ग्रामकाले तु वामनाडी सदा वहेत्। स्थायिनो विजयं विद्याद्रिपुवश्यदयोऽपि च 1.258यदि सङ्ग्रामकाले च सूर्यस्तु व्यावृतो वहेत्। तदा यायिजयं विद्यात्सदेवासुरमानवे 1.259रणे हरति शत्रुस्तं वामायां प्रविशेन्नरः । स्थानं विषुवचारेण जयः सूर्येण धावता 1.260युद्धद्वये कृते प्रश्ने पूर्णस्य प्रथमे जयः । रिक्ते चैव द्वितीयस्तु जयी भवति ना 1.261पूर्णनाडीगतः पृष्ठे शून्याङ्गं च तदाऽग्रतः । शून्यस्थाने कृतः शत्रुर्म्रियते नात 1.262वामाचारे समं नाम यस्य तस्य जयो भवेत्। पृच्छको दक्षिणे भागे विजयी विषमाक्षरः 1.263यदा पृच्छति चन्द्रस्य तदा सन्धानमादिशेत्। पृच्छेद्यदा तु सूर्यस्य तदा जानीहि विग 1.264पार्थिवे च समं युद्धं सिद्धिर्भवति वारुणे । युद्धे हि तेजसो भङ्गो मृत्युर्वायौ न 1.265अथ रुद्धस्वरज्ञानोपायकथनम्। निमित्ततः प्रमादाद्वा यदा न ज्ञायतेऽनिलः । 21 शिवस्व 1.266निश्चलां धारणां कृत्वा पुष्पं हस्तान्निपातयेत्। पूर्णाङ्गे पुष्पपतनं शून्यं वा त 1.267तिष्ठन्नुपविशंश्चापि प्राणमाकर्षयन्निजम्। मनोभङ्गमकुर्वाणः सर्वकार्येषु जीवति 1.268न कालो विविधं घोरं न शस्त्रं न च पन्नगाः । न शत्रुव्याधिचौराद्याः शून्यस्थानाशित 1.269जीवेन स्थापयेद्वायुं जीवेनारम्भयेत्पुनः । जीवेन क्रीडते नित्यं द्युते जयति सर्वद 1.270स्वरज्ञानीबलादग्रे निष्फलं कोटिधा भवेत्। इहलोके परत्रापि स्वरज्ञानी बली सदा 1.271दशशतायुतं लक्षं देशाधिपबलं क्वचित्। शतक्रतु सुरेन्द्राणां बलं कोटिगुणं भवेत् 1.272देव्युवाच । परस्परं मनुष्याणां युद्धे प्रोक्तो जयस्त्वया । यमयुद्धे समुत्पन्ने म 1.273ईश्वरोवाच । ध्यायेद्देवं स्थिरो जीवं जुहुयाज्जीव सङ्गमे । इष्टसिद्धिर्भवेत्तस्य 1.274निराकारात्समुत्पन्नं साकारं सकलं जगत्। तत्साकारं निराकारज्ञाने भवति तत्क्षणात् 1.275अथ वशीकरणप्रकरणम्। श्रीदेव्युवाच । नरयुद्धं यमयुद्धं त्वया प्रोक्तं महेश्वर । इद 1.276ईश्वरोवाच । चन्द्रं सूर्येण चाकृष्य स्थापयेज्जीवमण्डले । आजन्मवशगा रामा कथितेयं 1.27722 शिवस्वरोदयः जीवेन गृह्यते जीवो जीवो जीवस्य दीयते । जीवस्थाने गतो जीवो बाला ज 1.278रात्र्यन्तयामवेलायां प्रसुप्ते कामिनिजने ॥ ब्रह्मजीवं पिबेद्यस्तु बालाप्राणहरो न 1.279अष्टाक्षरं जपित्वा तु तस्मिन्काले गते सति । तत्क्षणं दीयते चन्द्रो तु मोहमायाति 1.280शयने वा प्रसङ्गे वा युवत्यालिङ्गनेऽपि वा । यः सूर्येण पिबेच्चन्द्रं स भवेन्मकरध् 1.281शिव आलिङ्ग्यते शक्त्या प्रसङ्गे दक्षिणेऽपि वा । तत्क्षणाद्दापयेद्यस्तु मोहयेत्का