← Shiva Svarodaya
Shiva Svarodaya
1.202–1.241
40 verses · Traditional
1.202
पूर्वाषाढा तथाश्लेषा मूलमार्द्रा च रेवती । 16 शिवस्वरोदयः उत्तराभाद्रपदा तोयतत्
1.203
भरणी कृत्तिकापुष्यौ मघा पूर्वा च फल्गुनी । पूर्वाभाद्रपदा स्वाती तेजस्तत्त्वमिति
1.204
विषाखोत्तरफाल्गुन्यौ हस्तचित्रे पुनर्वसुः । अश्विनी मृगशीर्षे च वायुतत्त्वमुदाहृ
1.205
अथ सिद्धिविचारः । वहन्नाडीस्थितो दूतो यत्पृच्छति शुभाशुभम्। तत्सर्वं सिद्धिमापनो
1.206
पूर्णोऽपि निर्गमश्श्वासे सुतत्त्वेऽपि न सिद्धिदः । सूर्यश्चन्द्रोऽथवा नॄणां सङ्ग
1.207
तत्त्वे रामो जयं प्राप्तः सुतत्त्वे च धनञ्जयः । कौरवा निहताः सर्वे युद्धे तत्त्व
1.208
जन्मान्तरीयसंस्कारात्प्रसादादथवा गुरोः । केषाञ्चिज्जायते तत्त्ववासना विमलात्मना
1.209
अथ तत्त्वबीजध्यानवर्णनम्। लं बीजं धरणीं ध्यायेच्चतुरस्रां सुपीतभाम्। सुगन्धां स्
1.210
वं बीजं वारुणं ध्यायेत्तत्त्वमर्द्धशशिप्रभम्। क्षुत्तृष्णादिसहिष्णुत्वं जलमध्ये
1.211
रं बीजमग्निजं ध्यायेत्त्रिकोणमरुणप्रभम्। बह्वन्नपानभोक्तृत्वमातपाग्निसहिष्णुता
1.212
यं बीजं पवनं ध्यायेद्वर्तुलं श्यामलप्रभम्। आकाशगमनाद्यं च पक्षिवद्गमनं तथा
1.213
हं बीजं गगनं ध्यायेन्निराकारं बहुप्रभम्। ज्ञानं त्रिकालविषयमैश्वर्यमणिमादिकम्
1.214
स्वरज्ञानी नरो यत्र धनं नास्ति ततः परम्। गम्यते तु स्वरज्ञानं ह्यनायासं फलं भवेत
1.215
श्री देव्युवाच । 17 शिवस्वरोदयः देव देव महादेव महाज्ञानं स्वरोदयम्। त्रिकालविषयं
1.216
ईश्वर उवाच । अर्थकालजयप्रश्नशुभाशुभमिति त्रिधा । एतत्त्रिकालविज्ञानं नान्यद्भवति
1.217
तत्त्वे शुभाशुभं कार्यं तत्त्वे जयपराजयौ । तत्त्वे सुभिक्षदुर्भिक्षे तत्त्वं त्र
1.218
अथ प्राणगतिकथनम्। श्री देव्युवाच । देव देव महादेव सर्वसंसारसागरे । किं नराणां पर
1.219
ईश्वर उवाच । प्राण एव परं मित्रं प्राण एव परः सखा । प्राणतुल्यो परो बन्धुर्नास्त
1.220
श्रीदेव्युवाच । कथं प्राणस्थितो वायुर्देहः किं प्राणरूपकः । तत्त्वेषु सञ्चरन्प्र
1.221
श्रीशिव उवाच । कायानगरमध्यस्थो मारुतो रक्षपालकः । प्रवेशे दशभिः प्रोक्तो निर्गमे
1.222
गमने तु चतुर्विशन्नेत्रवेदास्तु धावने । मैथुने पञ्चषष्ठिश्च शयने च शताङ्गुलम्
1.223
प्राणस्य तु गतिर्देवि स्वभावाद्द्वादशाङ्गुला । भोजने वमने चैव गतिरष्टादशाङ्गुलम्
1.224
एकाङ्गुले कृते न्यूने प्राणे निष्कामता मता । आनन्दस्तु द्वितीये स्यात्कविशक्तिस्
1.225
वाचां सिद्धिश्चतुर्थे च दूरदृष्टिस्तु पञ्चमे । षष्ठे त्वाकाशगमनं चण्डवेगश्च सप्त
1.226
18 शिवस्वरोदयः अष्टमे सिद्धयश्चैव नवमे निधयो नव । दशमे दशमूर्तिश्च (दशरूपाणि)छा
1.227
द्वादशे हंसचारश्च गङ्गामृतरसं पिबेत्। आनखाग्रं प्राणपूर्णे कस्य भक्ष्यं च भोजनम्
1.228
एवं प्राणविधिः प्रोक्तः सर्वकार्यफलप्रदः । ज्ञायते गुरुवाक्येन न विद्याशास्त्रको
1.229
प्रातश्चन्द्रो रविः सायं यदि दैवान्न लभ्यते । मध्याह्नमध्यरात्राच्च परतस्तु प्रव
1.230
अथ युद्धप्रकरणम्। दूरयुद्धे जयी चन्द्रः समासन्ने दिवाकरः । वहन्नाड्यां गतः पादः
1.231
यात्रारम्भे विवाहे च प्रवेशे नगरादिके । शुभकार्याणि सिद्ध्यन्ति चन्द्रचारेषु सर्
1.232
अयनतिथिदिनेशैः स्त्रीयतत्त्वे च युक्ते यदि वहति कदाचिद्दैवयोगेन पुंसाम्। स जयति
1.233
जीवं रक्ष जीवं रक्ष जीवाङ्के परिधाय च । जीवो जपति यो युद्धे जीवं जयति मेदिनीम्
1.234
भूमौ जले च कर्त्तव्यं गमनं शान्तिकर्मसु । वह्नौ वायौ प्रदीप्तेषु खे पुनर्नोभयेष्
1.235
जीवेन शस्त्रं बध्नीयाज्जीवेनैव विकाशयेत्। जीवेन प्रक्षिपेच्छस्त्रं युद्धे जयति स
1.236
आकृष्य प्राणपवनं समारोहेत वाहनम्। समुत्तरे पदं दद्यात्सर्वकार्याणि साधयेत्
1.237
अपूर्णे शत्रुसामग्री पूर्णे वा स्वबलं तथा । कुरुते पूर्णतत्त्वस्थो जयत्येको वसुन
1.238
या नाडी वहते चाङ्गे तस्यामेवाधिदेवता । 19 शिवस्वरोदयः सन्मुखेऽपि दिशा तेषां सर्व
1.239
आदौ तु क्रियते मुद्रा पश्चाद्युद्धं समाचरेत्। सर्पमुद्रा कृता येन तस्य सिद्धिर्न
1.240
चन्द्रप्रवाहेऽप्यथ सूर्यवाहे भटाः समायान्ति च योद्धुकामाः । समीरणस्तत्त्वविदां प
1.241
यां दिशं वहते वायुर्युद्धं तद्दिशि दापयेत्। जयत्येव न सन्देहः शक्रोऽपि यदि चाग्र
← 1.162–1.201
1.242–1.281 →