Sutra 1.15

மொழிபெயர்ப்பு

இதயம் மற்றும் சித்தம் (மனம்) ஆகியவை ஒன்றிணையும்போது, புலன்களுக்குத் தெரியும் உலகம் (தோற்றம்) கனவு நிலையில் காணப்படுகிறது.

பொருள்

இந்த சூத்திரம், உணர்வு நிலையின் ஆழமான ஓரிடத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 'இதயம்' என்பது இங்கே வெறும் உடல் உறுப்பு அல்ல; அது அறிவின் மையமான சிவத்தின் இருப்பிடம். 'சித்தம்' என்பது நம் தனிமனம் அல்லது எண்ணங்களின் தொகுப்பு. வழக்கமாக, நம் மனம் புற உலகில் சிதறிக்கிடக்கிறது. ஆனால், தியானத்தின் மூலம் அல்லது ஆழ்ந்த உள்நோக்கத்தின் போது, சிதறிய மனம் (சித்தம்) அதன் மூலாதாரமான இதயத்துடன் இணையும்போது ஒரு மாபெரும் மாற்றம் நிகழ்கிறது. அந்த இணைப்பில், நாம் விழிப்பு நிலையில் காணும் இந்தத் திடமான உலகம், உண்மையில் ஒரு கனவைப் போன்றது என்பது புலனாகிறது.

காஷ்மீர சைவத்தின் பார்வையில், விழிப்பு நிலையும் கனவு நிலையும் இறுதியில் ஒரே மாதிரியானவை; இரண்டுமே சிவனின் சக்தி விளையாட்டுகளே (சங்கல்பங்கள்). மனம் இதயத்துடன் கலக்கும்போது, பொருட்களின் மீது நாம் வைத்திருக்கும் திடமான நம்பிக்கை உடைகிறது. உலகம் சுயமாக இருப்பது போன்ற தோற்றம் மறைந்து, அது மனத்தின் ஒரு பிரதிபலிப்பு அல்லது ஒரு கனவு போன்றது என்பது தெளிவாகிறது. இது உலகத்தை மறுப்பதல்ல, மாறாக அதன் உண்மையான தன்மையை - அது பிரம்மம் அல்லது சிவனின் ஆற்றலால் ஆனது என்பதை - உணர்வதாகும்.

சிந்தனை

இன்றைய நாள் முழுவதும், நீங்கள் காணும் எந்தவொரு காட்சியையும் அல்லது சந்திக்கும் எந்தவொரு நிகழ்வையும் கவனிக்கும்போது, ஒரு கணம் உங்கள் கவனத்தை உங்கள் மார்பகத்தின் மையப்பகுதியான இதயத்திற்குள் திருப்புங்கள். அந்தக் காட்சி உங்கள் மனத்திற்கு வெளியே தனித்து இருப்பது போலத் தோன்றினாலும், அது உங்கள் உள்ளுணர்வான இதய வெளியில் தோன்றும் ஒரு கனவுக் காட்சி போன்றது என்று உணர முயலுங்கள். "இதுவும் ஒரு கனவு போன்றதே" என்ற உணர்வுடன், பொருட்களின் மீதான பற்றைத் தளர்த்தி, அவை தோன்றி மறையும் இடமான உங்கள் உள்ளத்தையே உறுதியாகப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்.