Sutra 1.2

Translation

அறிவு என்பது கட்டுபாடு ஆகும்.

Meaning

இந்த சூத்திரம் மிகவும் சூசகமானது. பொதுவாக நாம் நினைப்பது போல் ஜ்ஞானம் விடுதலையைத் தருவது அல்ல; மாறாக, அதுவே பந்தத்தின் வேராகும். இங்கு ஜ்ஞானம் என்பது வெறும் புத்திக்கொண்ட அறிவு, கருத்துகளின் கூட்டு, மனதின் செயல்பாடு ஆகும். இந்த செயல்பாடு எப்படி நம்மை சிக்கவைக்கிறது? ஏனெனில், நாம் ஒரு பொருளைப் பற்றி அறியும்போது, அந்த அறிவு ஒரு நிலையான பார்வையை உருவாக்குகிறது. அந்த பார்வையே ஒரு வடிவம், ஒரு அடையாளம். அந்த அடையாளம் நம்மை ஒரு குறிப்பிட்ட கோணத்தில் பார்க்கச் செய்கிறது, மற்ற கோணங்களை மறைக்கிறது. இந்த மறைப்பே பந்தம்.

சிவசூத்திரங்களின் முதல் உணர்வுப் பகுதியான உண்மேஷம் இதைப் பற்றியே பேசுகிறது. சிவனின் தன்மையான உண்மேஷம், அதாவது அவர் தனது சொந்த உண்மையை வெளிப்படுத்தும் செயல், இந்த சூத்திரம் அதன் ஆரம்பக்கற்றல். நாம் அறிவை வளர்த்துக் கொள்ளும்போது, அது நம்மை ஒரு குறிப்பிட்ட அனுபவத்தில் பூட்டுகிறது. அந்த பூட்டே பந்தம். ஆனால் இது அறிவை நிராகரிக்கச் சொல்லவில்லை; மாறாக, அறிவின் வரம்பை உணர்த்துகிறது. உண்மையான விடுதலை என்பது அறிவின் மேல், அதாவது அறிவைத் தாண்டி நிற்கும் திறனில் உள்ளது.

Contemplation

இன்று நீங்கள் ஒரு பொருளைப் பற்றி அறியும்போது — உதாரணமாக, "இது நல்லது", "இது கெட்டது", "இது என்னுடையது" என்று நினைக்கும்போது — அந்த அறிவு உங்களை எங்கே நிறுத்துகிறது என்று கவனியுங்கள். அந்த நிலையில் நீங்கள் எவ்வளவு நேரம் தங்குகிறீர்கள்? அந்த அறிவின் பின்னால் இன்னும் ஏதோ இருக்கிறதா என்று கேளுங்கள். அந்த வினாவே உங்கள் தியானம்.