Sutra 1.4

ಭಾಷಾಂತರ

ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವುದು ಮಾತೃಕೆ.

ಅರ್ಥ

ಈ ಸೂತ್ರವು ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲ ಆಧಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ 'ಮಾತೃಕೆ' ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯ ಬೀಜಶಕ್ತಿ. ಶೈವ ತಂತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಪರಮ ಶಿವನ ಚೈತನ್ಯವೇ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ಶಬ್ದವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈ ಶಬ್ದರೂಪವೇ ಜಗತ್ತಿನ ರಚನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಜ್ಞಾನ, ಗ್ರಹಿಕೆ ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು ಈ ಶಬ್ದಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಂತಿವೆ. ಮಾತೃಕೆಯು ಅಕ್ಷರಗಳ ತಾಯಿಯಿದ್ದಂತೆ; ಇದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ರಚನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಜ್ಞಾನವು ಬಾಹ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಈ ಸೂತ್ರವು ಜ್ಞಾನದ ನಿಜವಾದ ಅಧಿಷ್ಠಾನವು (ನೆಲೆಗಟ್ಟು) ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಶಬ್ದಚೈತನ್ಯವೇ ಎಂದು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಭಾಷೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಆ ಭಾಷೆಯ ಶಕ್ತಿಯೇ ಮಾತೃಕೆ. ಈ ಮಾತೃಕೆಯು ಶಿವನ ಸ್ವತಂತ್ರ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನವು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವ ಮಾಹಿತಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಒಳಗಿನ ಚೈತನ್ಯವು ಶಬ್ದರೂಪದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಚಿಂತನೆ

ಇಂದಿನ ದಿನದುದ್ದಕ್ಕೂ ನೀವು ಯಾವುದೇ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅಥವಾ ಯೋಚಿಸುವಾಗ, ಆ ಶಬ್ದಗಳು ಕೇವಲ ಗಂಟಲಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಮೆದುಳಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರ ಮತ್ತು ಪದವು ಶಿವಚೈತನ್ಯದಿಂದಲೇ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಮಾತನಾಡುವ ಮೊದಲು ಅಥವಾ ಯೋಚಿಸುವ ಮೊದಲು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಮೌನವಾಗಿ, ಆ ಶಬ್ದವು ಯಾವ ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿ. ಶಬ್ದಗಳು ಹುಟ್ಟುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಮತ್ತು ಅವು ಕರಗಿಹೋದ ನಂತರವೂ ಇರುವ ಆ ಮೌನ ಚೈತನ್ಯವೇ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನದ ಆಧಾರ ಎಂದು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.