Sutra 1.7

വിവർത്തനം

ജാഗ്രത്, സ്വപ്നം, സുഷുപ്തി എന്നീ അവസ്ഥകളുടെ ഭേദത്തിൽ (വ്യത്യാസത്തിൽ) തുര്യത്തിന്റെ ആനന്ദാനുഭവം ഉണ്ടാകുന്നു.

അർത്ഥം

സാധാരണഗതിയിൽ മനുഷ്യൻ ജാഗ്രത് (ഉണർന്നിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ), സ്വപ്നം (സ്വപ്നം കാണുന്ന അവസ്ഥ), സുഷുപ്തി (ഗാഢനിദ്ര) എന്നീ മൂന്ന് അവസ്ഥകളിൽപ്പെട്ട് അവയ്ക്കിടയിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുകയും അതിൽ കുടുങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഈ സൂത്രവാക്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്, ഈ മൂന്ന് അവസ്ഥകളുടെയും അതിർത്തികളിലോ അല്ലെങ്കിൽ അവ തമ്മിലുള്ള സംക്രമണ ഘട്ടങ്ങളിലോ ആണ് യഥാർത്ഥമായ 'തുര്യ' അവസ്ഥയുടെ ആനന്ദം (തുര്യാഭോഗം) പ്രകടമാകുന്നത് എന്നാണ്. ഇവിടെ 'ഭേദം' എന്നത് വെറും വ്യത്യാസമല്ല, മറിച്ച് ഈ അവസ്ഥകൾ തമ്മിലുള്ള വിടവുകളാണ്; ആ വിടവുകളിലാണ് ശുദ്ധചൈതന്യം തിളങ്ങുന്നത്.

ജാഗ്രത്, സ്വപ്നം, സുഷുപ്തി എന്നിവ പരിമിതമായ അനുഭവങ്ങളാണെങ്കിലും, ഇവയെല്ലാം സംഭവിക്കുന്ന പശ്ചാത്തലമായ സാക്ഷിചൈതന്യമാണ് തുര്യം. ഈ മൂന്ന് അവസ്ഥകളും മാറിമാറി വരുമ്പോൾ, ഒന്ന് അവസാനിച്ച് മറ്റൊന്ന് തുടങ്ങുന്ന നിമിഷത്തിൽ മനസ്സ് നിശ്ചലമാകുന്നു. ആ നിശ്ചലതയിൽ, അവസ്ഥകളുടെ പരിമിതികൾക്ക് അപ്പുറത്തുള്ള ശിവസ്വരൂപത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയും ആനന്ദവും സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നു. അതായത്, അവസ്ഥകളെ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല, മറിച്ച് അവയുടെ ഇടവേളകളിൽ ലയിച്ചുചേരുമ്പോൾ പരിമിതികൾക്ക് അതീതമായ ആനന്ദം അനുഭവപ്പെടുന്നു.

ധ്യാനം

ഇന്ന് ഉണരുമ്പോഴോ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോഴോ ശ്രദ്ധിക്കുക: ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണരുമ്പോൾ സ്വപ്നലോകം മറഞ്ഞുപോയിട്ടും പൂർണ്ണമായ ജാഗ്രത് അവസ്ഥ വരാത്ത ആ ചെറിയ ഇടവേള, അല്ലെങ്കിൽ ഉറക്കത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ചിന്തകൾ നിലച്ചുപോകുന്ന ആ നിമിഷം. ആ നിമിഷങ്ങളിൽ മനസ്സ് ഒന്നും പിടിച്ചുനിർത്താതെ, വെറും സാക്ഷിയായി നിൽക്കുക. ആ വിടവുകളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന നിശ്ശബ്ദതയും പൂർണ്ണതയും തിരിച്ചറിയുക; അതാണ് നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപമായ തുര്യത്തിന്റെ ആനന്ദം.