Sutra 2.3

തർജ്ജമ

വിദ്യയാണ് ശരീരം; സത്തയാണ് മന്ത്രരഹസ്യം.

അർത്ഥം

ഇവിടെ 'വിദ്യ' എന്നത് പരമശിവന്റെ സ്വതസ്സിദ്ധമായ ജ്ഞാനശക്തിയെയും, 'ശരീരം' എന്നത് ആ ജ്ഞാനം പ്രകടമാകുന്ന ഉപകരണത്തെയോ ആധാരത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സാധാരണക്കാർ ശരീരത്തെ മാംസവും രക്തവും കൊണ്ടുള്ള ഒരു ഭൗതികഘടനയായി കാണുമ്പോൾ, ശാക്തോപായത്തിൽ ശരീരം തന്നെ ദിവ്യജ്ഞാനത്തിന്റെ (വിദ്യ) മൂർത്തീഭാവമാണ്. അറിവ് ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല, മറിച്ച് അറിവ് തന്നെയാണ് ശരീരമായി രൂപം കൊള്ളുന്നത്. സാധകൻ തന്റെ ശരീരത്തെ ഒരു തടസ്സമായോ ഭാരമായോ കാണാതെ, ശിവചൈതന്യം പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു പ്രകാശഗോപുരമായി ദർശിക്കുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ വിദ്യ കൈവരിക്കുന്നത്.

'സത്ത' എന്നാൽ ശുദ്ധമായ അസ്തിത്വം അഥവാ പരമയാഥാർത്ഥ്യമാണ്. മന്ത്രങ്ങളുടെ ബാഹ്യമായ ഉച്ചാരണങ്ങളിലോ അക്ഷരവിന്യാസങ്ങളിലോ അല്ല അവയുടെ രഹസ്യം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്, മറിച്ച് അവ ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ശുദ്ധചൈതന്യത്തിലാണ് (സത്ത). ഒരു മന്ത്രത്തിന് ശക്തി ലഭിക്കുന്നത് അതിന്റെ അർത്ഥത്തെ ബൗദ്ധികമായി ഗ്രഹിക്കുന്നതിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് അത് ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്ന ആഴത്തിലുള്ള അസ്തിത്വബോധത്തിലൂടെയാണ്. ചൈതന്യം തന്നെയാണ് മന്ത്രങ്ങളുടെ ജീവൻ; ആ ചൈതന്യത്തിൽ (സത്ത) ലയിക്കുമ്പോഴാണ് മന്ത്രരഹസ്യം വെളിപ്പെടുന്നത്. ഭേദബുദ്ധി ഇല്ലാതെ, 'ഞാൻ ശിവനാണ്' എന്ന ദൃഢബോധത്തിൽ (സത്ത) നിലനിൽക്കുമ്പോൾ ഓരോ ശബ്ദവും ഓരോ ചിന്തയും മന്ത്രമായി മാറുന്നു.

ധ്യാനം

ഇന്ന് നിങ്ങൾ എന്ത് പ്രവൃത്തി ചെയ്യുമ്പോഴും, പ്രത്യേകിച്ച് ശരീരം ചലിക്കുമ്പോഴോ സംസാരിക്കുമ്പോഴോ, "ഈ ചലനവും ഈ ശബ്ദവും എന്റെ വ്യക്തിപരമായ പ്രവർത്തനമല്ല, മറിച്ച് പരമജ്ഞാനം (വിദ്യ) തന്നെയാണ് ശരീരമായി പ്രവഹിക്കുന്നത്" എന്ന് സ്മരിക്കുക. ഓരോ ശ്വാസവും ഓരോ വാക്കും ഒരു മന്ത്രപോലെ ഉയർന്നുവരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതിന്റെ പിന്നിലുള്ള ശക്തി നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് ശുദ്ധമായ അസ്തിത്വത്തിൽ (സത്ത) നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിയുക. ബാഹ്യരൂപങ്ങളിൽ കുടുങ്ങാതെ, പ്രവർത്തനത്തിന് പിന്നിലുള്ള ആ ജീവൻമാത്രമായ ചൈതന്യത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക.