Sutra 2.7

വിവർത്തനം

മാതൃകാ ചക്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പൂർണ്ണമായ ബോധമാണ് ഇത്.

അർത്ഥം

മാതൃക എന്നാൽ അക്ഷരങ്ങളുടെയും ശബ്ദങ്ങളുടെയും മൗലിക ഊർജ്ജമാണ്; ഇത് നമ്മുടെ ചിന്തകൾക്കും ഭാഷയ്ക്കും അടിസ്ഥാനമായി വർത്തിക്കുന്നു. സാധാരണ അവസ്ഥയിൽ, ഈ അക്ഷരങ്ങൾ ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നായി വന്ന് പോകുകയും നമ്മെ ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ശാക്തോപായത്തിൽ, ഈ അക്ഷരങ്ങളെ വേർതിരിച്ചു നിൽക്കുന്നവയായി കാണാതെ, അവയെല്ലാം ഒരേ സമയം പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു ചക്രമായി (വൃത്തമായി) കാണുന്നു. ഇവിടെ ഭാഷയുടെ പരിമിതികൾ ഭേദിക്കപ്പെടുകയും, ഓരോ ശബ്ദവും ശിവന്റെ സ്വന്തം സ്വതന്ത്ര ഇച്ഛാശക്തിയുടെ (ശക്തി) പ്രകടനമായി അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ സൂത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം എന്നത് വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം മാത്രം ഗ്രഹിക്കുന്നതല്ല, മറിച്ച് വാക്കുകൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ആ അനന്തമായ ചൈതന്യത്തെ തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്. മാതൃകാ ചക്രം ബോധമാകുമ്പോൾ, പുറമേയുള്ള ലോകവും അകമേയുള്ള ചിന്തകളും തമ്മിലുള്ള വിഭജനം ഇല്ലാതാകുന്നു. എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും മന്ത്രങ്ങളായി മാറുകയും, സംസാരം തന്നെ ഒരു ധ്യാനമായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് യോഗിയെ പരിമിതമായ വ്യക്തിബോധത്തിൽ നിന്ന് വിശ്വവ്യാപകമായ ശക്തിയുടെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് ഉയർത്തുന്നു.

ധ്യാനം

ഇന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴോ മറ്റുള്ളവർ സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോഴോ, വാക്കുകളുടെ അർത്ഥത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാതെ, ആ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്ന നിമിഷത്തിലെ ഊർജ്ജത്തെ ശ്രദ്ധിക്കുക. ഓരോ വാക്കും വായുവിൽ ലയിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, അത് നിങ്ങളുടെ ബോധത്തിൽ ഒരു തരംഗമായി ഉയർന്നുവരുന്നത് നിരീക്ഷിക്കുക. ആ ശബ്ദതരംഗങ്ങൾ വേർതിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവയല്ല, മറിച്ച് ഒരേ ഒരനന്തമായ ചൈതന്യത്തിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങളാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കുക. സംഭാഷണത്തിനിടയിൽ ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദത പാലിച്ച്, ആ നിശ്ശബ്ദതയിൽ നിന്നാണ് എല്ലാ വാക്കുകളും ഉയർന്നുവരുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിയുക.