Sutra 2.8
ଅନୁବାଦ
ଶରୀରଂ ହବିଃ (Sharīraṃ haviḥ) ଶରୀର ହିଁ ହବି (ଯଜ୍ଞର ଆହୁତି) ଅଟେ।
ଅର୍ଥ
ଏହି ସୂତ୍ର ଶାକ୍ତୋପାୟର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଯେଉଁଠାରେ ସାଧକ ନିଜର ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାକୁ ଏକ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଯଜ୍ଞରେ ପରିଣତ କରେ। ବାହ୍ୟ ଯଜ୍ଞରେ ଯେପରି ଅଗ୍ନିରେ ଘୃତ ଆହୁତି ଦିଆଯାଏ, ଏଠାରେ ସାଧକ ନିଜର ଶରୀରକୁ ହିଁ ଶିବ-ଚୈତନ୍ୟ ରୂପକ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେବାକୁ ଶିଖେ। ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ଶରୀରକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା, ବରଂ ଶରୀରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ପନ୍ଦନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଇନ୍ଦ୍ରିୟାନୁଭୂତି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ କର୍ମକୁ ପରମ ଚେତନାରେ ଲୀନ କରିଦେବା।
ଯେତେବେଳେ ସାଧକ ଅନୁଭବ କରେ ଯେ ଏହି ଶରୀର କେବଳ ମାଂସ-ରକ୍ତର ପିଣ୍ଡ ନୁହେଁ, ବରଂ ଶିବଙ୍କର ଏକ ପ୍ରକାଶ, ସେତେବେଳେ ସେ ଶରୀର ସହ ଜଡିତ ସମସ୍ତ ମମତା ଓ ଅହଂକାରକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦିଏ। ଏହି ସମର୍ପଣ ହିଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆହୁତି। ଯେତେବେଳେ ଶରୀରର ସୀମାବଦ୍ଧତା ଚୈତନ୍ୟର ଅନନ୍ତ ଆକାଶରେ ବିଲୀନ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ଭାବ ମଧ୍ୟ ନିଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ଅନୁଚିନ୍ତନ
ଆଜି ଦିନସାରା ଯେତେବେଳେ ବି ଆପଣ ନିଜ ଶରୀରକୁ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାର ଅନୁଭବ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ସଚେତନ ହୁଅନ୍ତୁ ଯେ ଏହି କ୍ରିୟା ଆପଣଙ୍କର ନୁହେଁ, ବରଂ ଭିତରେ ଥିବା ଚୈତନ୍ୟର ଏକ ନୃତ୍ୟ। କାମ କରୁଥିବା ସମୟରେ ମନରେ ଏହି ଭାବ ରଖନ୍ତୁ ଯେ, ମୁଁ ଏହି ଶରୀରକୁ ଶିବଙ୍କ ଚରଣରେ ସମର୍ପିତ କରୁଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ୱାସ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚଳନକୁ ଏକ ଯଜ୍ଞର ଆହୁତି ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
A contemplative reading in the spirit of the Kashmir Shaivism (Trika / non-dual Tantra) tradition — an aid to reflection, not a substitute for a living teacher or the classical commentaries.