Sutra 2.9

ತರ್ಜುಮೆ

ಜ್ಞಾನವೇ ಆಹಾರ.

ಅರ್ಥ

ಈ ಸೂತ್ರವು ಶಾಕ್ತೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನ ಅನುಭವದ ಆಳವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದೇಹವು ಬದುಕಿರಲು ಅನ್ನದ ಅಗತ್ಯವಿರುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯ ಅಥವಾ ಪ್ರಜ್ಞೆಯು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಯಲು 'ಜ್ಞಾನ'ವನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಪಡೆದ ಮಾಹಿತಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಸಂಭವಿಸುವ ಅನುಭವಗಳ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ. ವಿಶ್ವದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪವೂ, ಶಬ್ದವೂ, ಸ್ಪರ್ಶವೂ ಶಿವನ ಸ್ವರೂಪದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಎಂಬ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೇ ಈ ಆಹಾರವಾಗಿದೆ.

ಸಾಧಕನು ಬಾಹ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ದೂರವುಳಿಯುವ ಬದಲು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅನುಭವವನ್ನೂ ದೈವಿಕ ಜ್ಞಾನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ದ್ವೈತ ಭಾವನೆಯೇ ವಿಷವಾದರೆ, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಕಾಣುವ ಜ್ಞಾನವೇ ಅಮೃತವಾಗಿದೆ. ಈ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ಸಾಧಕನು ಜಗತ್ತನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವನ್ನೂ ತನ್ನ ಚೈತನ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ಸಿದ್ಧಾಂತವಲ್ಲ, ಅದು ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ ಪರಿಪಕ್ವಗೊಳಿಸುವ ಜೀವನಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಚಿಂತನೆ

ಇಂದು ನೀವು ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಇಂದ್ರಿಯಾನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುವಾಗ, ಅದು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುವಿನ ಸಂಪರ್ಕವಲ್ಲ ಎಂದು ನೆನಪಿಡಿ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೀವು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಅನುಭವವು ಶಿವಚೈತನ್ಯದಿಂದಲೇ ಬಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ನಿಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು "ಇದು ಜ್ಞಾನರೂಪಿ ಆಹಾರ" ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಂಡು ಜ್ಞಾನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ದಿನಪೂರ್ತಿ ಮುಂದುವರಿಸಿ.