Sutra 2.9

மொழிபெயர்ப்பு

ஞானமே உணவு ஆகும்.

பொருள்

இந்தச் சூத்திரம் ஞானத்தை (Jnana) வெறும் தகவல் அல்லது புத்திசாலித்தனமாகக் கருதாமல், ஆன்மாவிற்கு அவசியமான உணவாக வர்ணிக்கிறது. சாதாரண உணவு உடலை வளர்த்து நிலைநிறுத்துவது போல, இறை ஞானமே உள்ளுணர்வை வளர்த்து ஆன்மாவை நிலைநிறுத்துகிறது. காஷ்மீர சைவத்தின் சக்தோபாயத்தில் (Shaktopaya), மனதின் செயல்பாடுகளே வழியாக அமைகின்றன; எனவே, மனது உண்மையான ஞானத்தை உணவாக ஏற்றுக்கொள்ளும் போது, அது அறியாமையெனும் பசிக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கிறது.

இங்கு 'உணவு' என்பது உள்ளீர்க்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும். நாம் உணவை உட்கொண்டு அதைத் தன்னுடலோடு கலக்கச் செய்வது போல, ஞானத்தையும் மனதுக்குள் செலுத்தி, அதனுடன் ஒன்றிணைய வேண்டும். இந்த ஞானம் என்பது வெளியிலிருந்து திரட்டப்படும் தர்க்கம் அல்ல; இது 'நானே சிவம்' என்ற உண்மையின் தன்னிச்சையான வெளிப்பாடு (Unmesa). இந்த உணவை உட்கொள்ளும் போது, தனித்துவம் எனும் எல்லைகள் கரைந்து, உண்பவனும் உணவும் ஒன்றாகும் அனுபவம் ஏற்படுகிறது.

சிந்தனை

இன்று நீங்கள் உணவு உண்ணும் போது, அந்தச் செயலையே ஒரு தியானமாக மாற்றிக்கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொரு கவளமாக எடுத்து வாயில் வைக்கும் போது, "இந்த உடலுக்கு உணவு தேவைப்படுவது போல, எனது உள்ளுணர்வுக்கும் தெளிவான ஞானம் தேவைப்படுகிறது" என்று எண்ணிக்கொள்ளுங்கள். உணவை மென்று விழுங்குவது போல, "நானே அந்த முழுமையான சிவம்" என்ற உண்மையை மனதிற்குள் மென்று, உள்ளே இறக்கி, அதுவே உங்கள் இரத்த ஓட்டமாக மாறட்டும் என்று உணருங்கள். அறியாமை என்ற பசியைப் போக்க, ஞானம் என்ற உணவை மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்ளும் பழக்கத்தை இன்று வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்.