Sutra 3.15

ಅನುವಾದ

ಬೀಜದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಅಥವಾ ಏಕಾಗ್ರತೆ.

ಅರ್ಥ

ಈ ಸೂತ್ರವು ಅನವೋಪಾಯದ ಅಥವಾ ಸೀಮಿತ ಜೀವಿಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಶಿವತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ 'ಬೀಜ' ಎಂದರೆ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಧ್ವನಿ, ಚಿಂತನೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಬಿಂದು, ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯೆಯ ಅಂತರ್ಗತ ಶಕ್ತಿಯ ಕೇಂದ್ರ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಮಂತ್ರದ ಪದಗಳ ಅರ್ಥ ಅಥವಾ ಧ್ವನಿಯ ವಿಸ್ತೃತ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನು ಆ ಮಂತ್ರದ ಅಥವಾ ವಿಚಾರದ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲಿನ ಕ್ಷಣದ ಕಡೆಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಬೇಕು. ಇದು ಬಾಹ್ಯ ರೂಪಗಳಿಂದ ಒಳಗಿನ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಶಿವತತ್ತ್ವವು ಎಲ್ಲಾ ವಿಸ್ತರಣೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ಏಕೈಕ ಬೀಜವಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಈ ಒಂದೇ ಬೀಜದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ. ಸಾಧಕನು ತನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಈ ಬೀಜದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಚಿಂತನೆಗಳ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿ, ಚೈತನ್ಯದ ಅಖಂಡ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಏಕಾಗ್ರತೆಯು ಕೇವಲ ಮಾನಸಿಕ ಗಮನವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೂಲ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗುವ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ಬೀಜದಲ್ಲಿಯೇ ವೃಕ್ಷವಿರುವಂತೆ, ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಗಮನದಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಸ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ವಿಸ್ತಾರವು ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುವುದೇ ಇದರ ಗೂಢಾರ್ಥ.

ಚಿಂತನೆ

ಇಂದು ನೀವು ಯಾವುದೇ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವಾಗ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವಾಗ, ಆ ಪದ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯೆಯ ಪೂರ್ಣ ರೂಪಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು, ಅದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಸ್ಪಂದನ ಅಥವಾ ಆರಂಭಿಕ ಕ್ಷಣದ ಕಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಗಮನ ಕೊಡಿ. ಆ ಬೀಜಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ; ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ, ಕೇವಲ ಆ ಮೂಲ ಶಕ್ತಿಯ ಅನುಭವದಲ್ಲಿರುವುದೇ ನಿಮ್ಮ ದಿನದ ಸಾಧನೆಯಾಗಿರಲಿ.