Sutra 3.18
തർജ്ജമ
വിദ്യ നശിക്കുമ്പോൾ ജനനവും നശിക്കുന്നു.
അർത്ഥം
ഇവിടെ 'വിദ്യ' എന്നത് പരമശിവന്റെ സ്വരൂപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പൂർണ്ണമായ ബോധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സാധാരണഗതിയിൽ മനുഷ്യൻ തന്നെ ശരീരമോ മനസ്സോ മാത്രമാണെന്ന് കരുതി ജീവിക്കുന്നു; ഇതാണ് അവിദ്യ അഥവാ പരിമിതമായ അറിവ്. ഈ പരിമിതബോധം നശിച്ച്, താൻ തന്നെ അനന്തമായ ശിവചൈതന്യമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ വിദ്യ ഉദിക്കുന്നത്. ആ പരിമിതബോധത്തിന്റെ വിനാശമാണ് ഇവിടെ വിദ്യാവിനാശം എന്ന് പറയുന്നത്; അതായത്, ഞാൻ എന്ന ചെറിയ അഹങ്കാരം ലയിക്കുമ്പോഴാണ് സത്യജ്ഞാനം പൂർണ്ണമാകുന്നത്.
ജനനമരണങ്ങളുടെ ചക്രമായ സംസാരം നിലനിൽക്കുന്നത് ഈ പരിമിതബോധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. താൻ വേറെ, ലോകം വേറെ എന്നുള്ള ദ്വൈതബോധമാണ് പുനർജന്മത്തിന് കാരണം. ആ പരിമിതബോധം (അവിദ്യ) നശിക്കുമ്പോൾ, ജനനത്തിനും മരണത്തിനും കാരണമായ ബീജം കത്തിയെരിയുന്നു. അപ്പോൾ ആത്മാവ് ഇനി ജനിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് ശിവനായിത്തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു. ജ്ഞാനോദയം സംഭവിക്കുമ്പോൾ ഭൗതികമായ ജനനം എന്ന ആശങ്ക അസ്തമിക്കുന്നു എന്ന് ഈ സൂത്രം ഉറപ്പുനൽകുന്നു.
ധ്യാനം
ഇന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന ഏതൊരു ഭയത്തിലോ ആശങ്കയിലോ സ്വയം ചോദിക്കുക: "ഈ ഭയം അനുഭവിക്കുന്നത് ആരാണ്?" ആ ചോദ്യത്തിലൂടെ ശരീരത്തോടോ മനസ്സിനോടോ ഉള്ള താദാത്മ്യം അഴിഞ്ഞുമാറാൻ അനുവദിക്കുക. ഞാൻ എന്ന ചിന്ത മാറി, അറിവ് മാത്രമായി അവശേഷിക്കുന്ന നിമിഷത്തെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുക. ആ നിമിഷത്തിൽ ജനനമരണങ്ങളില്ല, കേവലം ശാന്തമായ അസ്തിത്വം മാത്രമേയുള്ളൂ എന്ന് തിരിച്ചറിയുക.
A contemplative reading in the spirit of the Kashmir Shaivism (Trika / non-dual Tantra) tradition — an aid to reflection, not a substitute for a living teacher or the classical commentaries.