Sutra 3.20

തർജ്ജമ

മൂന്നിലും നാലാമത്തേതായ എണ്ണ പകരേണ്ടതാണ്.

അർത്ഥം

ശിവസൂത്രങ്ങളുടെ മൂന്നാം ഭാഗമായ ആണവോപായത്തിൽ, ജാഗ്രത്, സ്വപ്നം, സുഷുപ്തി എന്നീ മൂന്ന് അവസ്ഥകളിലും (ത്രിഷു) അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട ഒരു പ്രത്യേക സാധനയെക്കുറിച്ചാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. 'നാലാമത്തേത്' എന്നത് ഈ മൂന്ന് അവസ്ഥകൾക്കപ്പുറമുള്ള തുരീയാവസ്ഥയെയോ, അല്ലെങ്കിൽ ആ മൂന്നിനെയും ഏകീകരിച്ചു നിർത്തുന്ന ശിവചൈതന്യത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'എണ്ണ' (തൈലം) എന്നത് ഇവിടെ ഒരു ഉപമയാണ്; വിളക്കിൽ എണ്ണ ഒഴിക്കുമ്പോൾ അത് നിരന്തരമായ പ്രവാഹമായി ജ്വാലയെ നിലനിർത്തുന്നത് പോലെ, യോഗി തന്റെ ബോധത്തെ ഈ മൂന്ന് അവസ്ഥകളിലും തുടർച്ചയായി ശിവചൈതന്യത്തിൽ ലയിപ്പിച്ചു നിർത്തണം എന്നാണ് അർത്ഥം.

സാധാരണഗതിയിൽ മനുഷ്യന്റെ ബോധം ജാഗ്രത്, സ്വപ്നം, സുഷുപ്തി എന്നീ അവസ്ഥകളിൽ വേർതിരിഞ്ഞ് കാണപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ താന്ത്രിക ദർശനപ്രകാരം, ഈ മൂന്നിനെയും ഭേദിക്കുന്ന ഒരു അഖണ്ഡമായ ബോധം (ചതുർത്ഥം) ഉണ്ട്. 'എണ്ണ പകരുക' എന്ന പ്രയോഗം, ഈ അഖണ്ഡ ബോധത്തെ മൂന്ന് അവസ്ഥകളിലേക്കും ഒഴുക്കി വിടുക എന്നാണ്. അതായത്, ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോഴും, സ്വപ്നം കാണുമ്പോഴും, ഉറക്കത്തിലും താൻ ശിവമാണ് എന്ന അനുഭൂതിയിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകാതെ, ആ ബോധത്തെ നിരന്തരം പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുക. ഇത് യാന്ത്രികമായ ആവർത്തനമല്ല, മറിച്ച് ബോധത്തിന്റെ നിരന്തരമായ പ്രവാഹമാണ്.

ഈ സൂത്രം ആണവോപായത്തിന്റെ ഭാഗമായതിനാൽ, ഇത് ശാരീരികമായ ശ്വാസനിയന്ത്രണമോ മാനസികമായ ഏകാഗ്രതയോ വഴി സാധ്യമാകുന്ന ഒരു പരിശീലനമാണ്. മൂന്ന് അവസ്ഥകളിലും 'ഞാൻ ശിവമാണ്' എന്ന തിരിച്ചറിവിനെ എണ്ണ പോലെ ഒഴുക്കി വിടുമ്പോൾ, അവസ്ഥാത്രയത്തിലെ ഭേദങ്ങൾ മായുകയും യോഗിക്ക് സദാകാലവും ശിവാനുഭൂതി ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതാണ് ത്രിഷു ചതुर्थം തൈലം വദാസേച്യം എന്നതിന്റെ ഗാഢാർത്ഥം.

ചിന്തനം

ഇന്ന് ദിവസം മുഴുവൻ, നിങ്ങൾ ജാഗ്രതാവസ്ഥയിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, ഉറക്കത്തിലേക്കും സ്വപ്നത്തിലേക്കും നയിക്കുന്ന ആഴമായ ഒരു ശാന്തത നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഒഴുകുന്നുണ്ടെന്ന് ഭാവന ചെയ്യുക. ഓരോ പ്രവൃത്തിക്കിടയിലും, ഓരോ ശ്വാസത്തിലും, "ഈ മൂന്ന് അവസ്ഥകൾക്കും അപ്പുറമുള്ള ഞാൻ, ഇപ്പോഴും ഇവിടെ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു" എന്ന ബോധത്തെ ഒരു എണ്ണപ്പുനൽ പോലെ മനസ്സിലേക്ക് ഒഴുക്കുക. രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ, "ഉറക്കം വന്നാലും എന്റെ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല, അത് ശിവചൈതന്യത്തിൽ ലയിക്കുകയാണ്" എന്ന നിശ്ചയത്തോടെ, ആ ബോധത്തെ ഉറക്കത്തിലേക്കും കൂടെ കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിക്കുക.