Sutra 3.24

ಅನುವಾದ

ಸ್ವಪ್ರತ್ಯಯ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ (ಸ್ವಂತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ) ನಾಶವಾದ ಮಾತ್ರೆಯು (ವಸ್ತುಗಳ ಮಿತಿ ಅಥವಾ ಭೇದದ ಅನುಭವವು) ಪುನಃ ಎದ್ದುಬರುವುದು.

ಅರ್ಥ

ಈ ಸೂತ್ರವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಅಡಚಣೆಯನ್ನು ಬೆಳಕಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ. ಸಾಧಕನು ತನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವಾದ ಶಿವ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ, ಜಗತ್ತಿನ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಭೇದಭಾವನೆಗಳು (ಮಾತ್ರಾ) ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ಈ ಅಭ್ಯಾಸವು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಕ್ವವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಸಾಧಕನು ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ನಾಶವೆಂದೆನಿಸಿದ್ದ ಭೇದಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳ ಮಿತಿಗಳು ಮತ್ತೆ ತಲೆಯೆತ್ತುತ್ತವೆ. ಇದು ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿನ ಹಿಂಜರಿತ ಅಥವಾ ಪತನದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾಶ್ಮೀರ ಶೈವದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ನಿಜವಾದ ಮುಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಭೇದಭಾವನೆಯು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕರಗಿಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಶಿವಮಯವೆಂಬ ಅಖಂಡ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದು. ಇಲ್ಲಿ 'ಪುನರುತ್ಥಾನ' ಎಂಬ ಪದವು ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಸ್ವಪ್ರತ್ಯಯ ಸಾಧನೆಯು (ಸ್ವಂತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ) ಇನ್ನೂ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ವಾಸನೆಗಳು (ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಹಿಸಲ್ಪಡದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯು ಮತ್ತೆ ಬಾಹ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹರಿದು, 'ನಾನು' ಮತ್ತು 'ಇದು' ಎಂಬ ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ಮರುಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಾಧಕನು ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಸಬೇಕಾದ ಹಂತವಾಗಿದೆ.

ಧ್ಯಾನ

ದಿನದ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೀವು ಶಾಂತಿ ಅಥವಾ ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಕೋಪ, ಆತಂಕ ಅಥವಾ ಬಯಕೆಯ ಅಲೆಯು ಎದ್ದುಬಂದಾಗ, ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ. "ಇದೋ, ನಾನು ಮರೆತಿದ್ದ ಭೇದಭಾವನೆ ಮತ್ತೆ ತಲೆಯೆತ್ತಿದೆ" ಎಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ. ಆ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೆ, ಕೇವಲ ಅದು ಹೇಗೆ 'ಸ್ವಪ್ರತ್ಯಯ'ದಿಂದ (ನಿಜವಾದ ನಾನು) ದೂರ ಸರಿದು ವಸ್ತುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿ. ಈ ವೀಕ್ಷಣೆಯೇ ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದುತರುವ ಬಲವಾಗಲಿ.