Sutra 3.3

ಅನುವಾದ

ಕಲೆ ಮತ್ತು ಇತರ ತತ್ವಗಳಲ್ಲಿನ ವಿವೇಕದ ಅಭಾವವೇ ಮಾಯೆ.

ಅರ್ಥ

ಈ ಸೂತ್ರವು ಮಾಯೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ನಿರ್ವಚಿಸುತ್ತದೆ. ಶೈವ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಪರಮ ಶಿವನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇರುವ ಕಲೆ, ವಿದ್ಯೆ, ರಾಗ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ನಿಯತಿ ಎಂಬ ಐದು ಕಂಚುಕಗಳು (ಆವರಣಗಳು) ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಪ್ರಕೃತಿಯವರೆಗಿನ ತತ್ವಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸುವುದೇ ಮಾಯೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಚೈತನ್ಯದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ತತ್ವಗಳ ನಡುವಿನ ಅಖಂಡತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸದೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಮತ್ತು ಸೀಮಿತವಾದ ವಸ್ತುಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೇ ಮಾಯೆಯ ಸಾರವಾಗಿದೆ.

ಇದು ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನದ ಕೊರತೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅಖಂಡವಾದ ಶಿವತತ್ವವನ್ನು ಖಂಡವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಒಂದು ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. 'ಅವಿವೇಕ' ಎಂದರೆ ಭೇದವನ್ನು ಕಾಣುವುದು; ಅಂದರೆ ನಾನು ಮತ್ತು ಪ್ರಪಂಚ, ಗ್ರಾಹಕ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹ್ಯ ಎಂಬ ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ನಿಜವೆಂದು ನಂಬುವುದು. ಈ ಭೇದಬುದ್ಧಿಯೇ ಜೀವಾತ್ಮನನ್ನು ಅಣುವಾಗಿ (ಸೀಮಿತ ಜೀವಿಯಾಗಿ) ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಪೂರ್ಣ ಶಿವನನ್ನು ಮರೆತುಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಚಿಂತನೆ

ದಿನದಾದ್ಯಂತ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು, ಸಂದರ್ಭ ಅಥವಾ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ, ಅದು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ exists ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಬದಲು, ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಏಕೈಕ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕೋಪ ಬಂದಾಗ ಅಥವಾ ಒಂದು ವಸ್ತು ಕಾಣಿಸಿದಾಗ, "ಇದು ನನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ" ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಗಮನಿಸಿ ಮತ್ತು "ಇದೂ ಕೂಡ ಶಿವಚೈತನ್ಯದ ಒಂದು ಅಲೆಯೇ, ಇದಕ್ಕೂ ನನಗೂ ಇರುವ ಭೇದವೇ ಮಾಯೆ" ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಿ. ಈ ರೀತಿಯ ಸತತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಭೇದಬುದ್ಧಿ ಕರಗಿ, ಅಖಂಡತೆಯ ಅನುಭವ ಉದಯಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಿ.