Sutra 3.30

വിവർത്തനം

സ്വശക്തി പ്രചയോഽസ്യ വിശ്വം. ഇവന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയുടെ വികാസമാണ് ഈ പ്രപഞ്ചം.

അർത്ഥം

ഈ സൂത്രം അനവുപായത്തിന്റെ (വ്യക്തിഗതമായ പ്രയത്നത്തിന്റെ) പരിധിയിൽ നിന്ന് കൊണ്ട്, പ്രപഞ്ചം എന്നത് ശിവന്റെ ബാഹ്യമായ ഒരു സൃഷ്ടിയല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ അന്തർലീനമായ ചൈതന്യശക്തിയുടെ തന്നെ സ്ഫുരണമാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. 'പ്രചയ' എന്ന പദം കേവലമായ വർദ്ധനവിനെയല്ല, മറിച്ച് ഒന്നിൽ നിന്ന് പലതായി വിടർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു ഊർജ്ജപ്രവാഹത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. നമ്മൾ കാണുന്ന നാനാത്വങ്ങളും രൂപങ്ങളും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഏകമായ ചൈതന്യത്തിന്റെ തന്നെ വിവിധ ഭാവങ്ങളാണ്; വേറൊന്നുമല്ല.

അനവുപായത്തിൽ സാധകൻ തന്നെത്തന്നെ പരിമിതനായ ഒരു ജീവനായി (അണു) കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഈ സൂത്രം ആ പരിമിതിയുടെ ഉള്ളിലെ അനന്തതയെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. ലോകം നമ്മിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു വസ്തുവല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ സ്വന്തം ശക്തിയുടെ വികാസമാണ്. അറിവിലൂടെയും ധ്യാനത്തിലൂടെയും ഈ യാഥാർത്ഥ്യം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ബാഹ്യലോകവുമായുള്ള ദ്വൈതഭാവം അലിഞ്ഞുചേരുന്നു. എല്ലാം ശിവന്റെ ശക്തിയുടെ കളിയാണെന്നും, ആ ശക്തി തന്നെയാണ് നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവമെന്നും ബോധ്യമാകുന്നു.

ധ്യാനം

ഇന്ന് നിങ്ങൾ പുറംലോകത്തെ എന്തൊക്കെ കാണുന്നുണ്ടോ ആ വസ്തുക്കളെയും സംഭവങ്ങളെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, അവയെല്ലാം നിങ്ങളിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നവയാണെന്ന ധാരണ മാറ്റിവെക്കുക. ഓരോ രൂപത്തെയും ശബ്ദത്തെയും നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ചൈതന്യശക്തി പുറത്തേക്ക് വിരിയുന്നതായി ഭാവന ചെയ്യുക. ഒരു തരംഗം കടലിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവന്ന് വീണ്ടും കടലിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ, കാണുന്ന എല്ലാത്തിനെയും നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ശക്തിയുടെ തന്നെ വികാസമായി അനുഭവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. ബാഹ്യമായത് ആഭ്യന്തരത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണെന്ന് ഓർമ്മിച്ച്, ഓരോ നിമിഷവും ആ ഏകത്വബോധത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക.