Sutra 3.32

மொழிபெயர்ப்பு

அந்த (உலக) செயல்பாடுகள் நிகழ்ந்தாலும், அறிபவனாகிய நிலையிலிருந்து அவற்றை நீக்காதிருத்தல்.

பொருள்

இந்த சூத்திரம் அணுவோபாயத்தின் (தனிமனித முயற்சியின்) உச்ச நிலையைக் குறிக்கிறது. சாதாரணமாக, ஆன்மீகப் பயணத்தில் ஈடுபடுபவர் உலகியல் செயல்பாடுகள், எண்ணங்கள் அல்லது உணர்வுகள் தோன்றும்போது அவற்றை அடக்கவோ, விரட்டவோ அல்லது மறுக்கவோ முயற்சிக்கிறார். ஆனால் இங்கே ஷிவர் கூறுவது, வெளிப்புறச் செயல்கள் அல்லது உள்ளகத் தோற்றங்கள் எவ்வளவு வேகமாக நிகழ்ந்தாலும், அவற்றை ஒதுக்கித் தள்ளத் தேவையில்லை என்பதாகும். காரணம், அந்தச் செயல்பாடுகளுக்குப் பின்னால் உள்ள 'அறிபவன்' (சம்வேத்தா) என்ற உன்னத நிலையை ஒருவர் உணர்ந்துவிட்டால், செயல்கள் தாமே மாயையாகி விடுகின்றன.

உண்மையான தியானம் என்பது செயல்பாடுகளை நிறுத்துவது அல்ல, மாறாக செயல்படும் போதும் 'நான் அறிபவன்' என்ற உணர்வில் உறுதியாக நிற்பதாகும். ஒருவர் தம்மை உடல் அல்லது மனம் என்று நினைக்காமல், அனைத்தையும் சாட்சியாகக் கண்டறியும் விழிப்புணர்வாக (சைதன்யம்) இருக்கும்போது, உலகம் சுழன்றாலும் அதன் பிடிப்பில் சிக்கமாட்டார். செயல் இருக்கும், ஆனால் செய்பவர் என்ற ஆணவம் இருக்காது; தோற்றம் இருக்கும், ஆனால் அதை உண்மை என்று ஏற்கும் மயக்கம் இருக்காது. இதுவே இயல்பான நிலையில் வாழ்தல்.

சிந்தனை

இன்றைய நாளில், நீங்கள் ஏதேனும் ஒரு பணியைச் செய்யும்போது அல்லது மனதில் கவலை எழும்போது, அதை மாற்ற முயற்சிக்காமல் அல்லது அதிலிருந்து ஓடாமல், அந்தச் செயலை அல்லது எண்ணத்தைக் 'கண்டறியும்' உங்கள் உள்ளுணர்வை மட்டும் கவனியுங்கள். "இந்த எண்ணம் செல்கிறது, ஆனால் அதைப் பார்க்கும் நான் நிலையாக இருக்கிறேன்" என்ற உணர்வைப் பேணுங்கள். செயல் நடக்கட்டும், ஆனால் நீங்கள் அந்தச் செயலில் கலக்காமல், அதைப் பார்க்கும் திரையாகவே இருப்பதை உணருங்கள்.