Sutra 3.35

ಅನುವಾದ

ಮೋಹಕ್ಕೆ (ಭ್ರಮೆಗೆ) ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯರೂಪವಾಗಿರುವುದು ಸಂಹತವಾಗಿದೆ (ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಸೇರಿರುವುದು).

ಅರ್ಥ

ಈ ಸೂತ್ರವು ಆಣವೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನು ಎದುರಿಸುವ ಅಂತಿಮ ಅಡಚಣೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ 'ಮೋಹ' ಎಂದರೆ ದ್ವೈತದ ಭ್ರಮೆ ಅಥವಾ ಶಿವನೇ ತಾನು ಎಂಬ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರೆತು, ತಾನು ಸೀಮಿತ ಜೀವ ಎಂಬ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆ. ಈ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಚಿತ್ತವು ವಿಚ್ಛಿನ್ನವಾಗದೆ ಏಕಮುಖವಾಗಿ 'ಸಂಹತ' ಅಥವಾ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ತಾತ್ಪರ್ಯ. ಕೇವಲ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಭ್ರಮೆ ಕಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸಮಗ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆ (ಕರ್ಮ) ಅಗತ್ಯ.

ಶೈವ ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಮೋಹವು ಚೈತನ್ಯದ ಸಂಕೋಚನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಕಳೆಯಲು, ಭಕ್ತನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ಗುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಬೇಕು. ಈ 'ಸಂಹತ' ಸ್ಥಿತಿಯು ಯಾವಾಗ ಚಿತ್ತವು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಚದರದೆ, ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹ ಅಥವಾ ಸ್ವಸಂವೇದನೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆಯೋ, ಆಗ ಭ್ರಮೆಯ ಬೇರುಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಇದು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಧ್ಯಾನವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಶಿವನ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುವ ಸಕ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಏಕೀಕೃತ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದೆ.

ಚಿಂತನೆ

ಇಂದಿನ ದಿನದುದ್ದಕ್ಕೂ, ನೀವು ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಯಾರೊಂದಿಗಾದರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಹಿಂದಿನ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಾಳಜಿಗಳಲ್ಲಿ ಚದರಿಹೋಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿ. ಮನಸ್ಸು ಚದರಿದ ಕ್ಷಣವೇ 'ಮೋಹ' ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ಉಸಿರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಈಗಿನ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ, ನೀವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ. ಚಿತ್ತವನ್ನು ಚದುರಿಸದೆ, ಒಂದೇ ಸೂತ್ರಕ್ಕೆ ಗುಂಪುಗೂಡಿಸಿದಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಈಗಿನ ಕ್ಷಣದ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ. ಇದೇ ಭ್ರಮೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾದ ನಿಜವಾದ ಕರ್ಮಯೋಗ.