Sutra 3.36

വിവർത്തനം

ഭേദതിരസ്കാരേ സർഗാന്തര കർമ്മത്വം. ഭേദബോധത്തെ നിരാകരിക്കുമ്പോൾ, മറ്റൊരു ലോകത്തിന്റെ സൃഷ്ടി എന്ന പ്രവൃത്തി ഉണ്ടാകുന്നു.

അർത്ഥം

ഈ സൂത്രം അണുപായത്തിന്റെ പരിധിയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു നിർണ്ണായകമായ മാറ്റത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സാധാരണഗതിയിൽ ജീവൻ ദ്വൈതബോധത്തിൽ, അതായത് ഞാനും ലോകവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. ഈ ഭേദബോധം മൂലമാണ് നാം ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ ഒരു പുറമെയുള്ള വസ്തുവായി കാണുന്നതും അതിനോട് പ്രതികരിക്കുന്നതും. എന്നാൽ, ഈ വ്യത്യാസബോധത്തെ തിരസ്കരിക്കുകയോ അതിനെ മറികടക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, സൃഷ്ടിയുടെ സ്വഭാവം തന്നെ മാറുന്നു. ഇവിടെ 'സർഗാന്തര' എന്നത് മറ്റൊരു ഭൗതികലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് യാഥാർത്ഥ്യത്തെ കാണുന്ന ദൃഷ്ടിയിലുണ്ടാകുന്ന പരിവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

ദ്വൈതം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, പ്രവൃത്തികൾ (കർമ്മം) പഴയപോലെ ബന്ധനകാരണമാകുന്നില്ല. പകരം, അവ ദിവ്യമായ ലീലയുടെ ഭാഗമായി മാറുന്നു. ഭേദബോധം നീങ്ങുമ്പോൾ, പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ 'കർത്തൃത്വ' അഹങ്കാരം ഇല്ലാതാകുന്നു. ആ അവസ്ഥയിൽ നടക്കുന്ന ഓരോ പ്രവൃത്തിയും പുതിയൊരു യാഥാർത്ഥ്യത്തെ, അതായത് ശിവോഹം എന്ന അദ്വൈതാനുഭവത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ലോകം പുറമെയുള്ള ഒരു വസ്തുവല്ല, മറിച്ച് സ്വന്തം ചൈതന്യത്തിന്റെ വികാസമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് സർഗാന്തര കർമ്മത്വം; ദ്വൈതത്തിന്റെ ഇരുട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ പ്രവൃത്തികൾ തന്നെ പ്രകാശമായി മാറുന്ന അവസ്ഥ.

ധ്യാനം

ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിൽ നിങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് ചെയ്യുന്ന 'ഞാനും' ആ പ്രവൃത്തിയും തമ്മിലുള്ള അകലം ശ്രദ്ധിക്കുക. സാധാരണയായി നാം ചെയ്യുന്ന ജോലികളിൽ നമ്മൾ ഒരു വേർതിരിവ് അനുഭവിക്കാറുണ്ട്. ആ വേർതിരിവിനെ മനഃപൂർവ്വം ഉരുക്കിക്കളയാൻ ശ്രമിക്കുക. പ്രവൃത്തിയും പ്രവർത്തകനും ഒന്നുതന്നെയാണെന്ന ബോധത്തോടെ ആ കർമ്മം ചെയ്യുക. ആ നിമിഷത്തിൽ, ആ പ്രവൃത്തി ഒരു ഭാരമല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ചൈതന്യത്തിന്റെ ഒരു ആവിഷ്കാരമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുക. ഭേദബോധം മാറുമ്പോൾ ആ പ്രവൃത്തി തന്നെ ഒരു പുതിയ ലോകത്തെ, അതായത് ഐക്യത്തിന്റെ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്ന് അനുഭവിക്കുക.